طلائيه - درويش پا برهنه!




۱۳۸٦/۱٠/٥

طلائيه

سلام همراه و همدم من

--------
اصلا باوم نمی شد که منو هم بطلبه!
از وقتی دوستم اسم طلائیه رو برد دلم بدجوری بی تابی می کرد!

                                                         
شلمچه!!!!!!
خاک خون و عشق!
خاک مقدس!!!

---------

طلائیه:
مقدس ترین و بی آلایش ترین خاکی که من روش پا گذاشتم!
از ماشین که پیاده شدیم دوست نداشتم یه قدم هم با کفش اونجا باشم!(نا سلامتی به من می گن درویش پا برهنه)


آخه من کجا و طلائیه کجا؟؟؟
من کجا و عرفه خوندن تو طلائیه کجا؟؟؟
 من کجا و زیارت 24 شهید گمنام کجا؟؟؟

                              طلائیه


دور شهدا خیلی شلوغ بود،پاهام همراهی نمی کردند که برم جلو!
صبر کردم تا تونستم برم کنار یکی از شهدا!!!!
نمی دونم کی بود و اسمش چی بود ولی خیلی دوسش داشتم!
به خودم این اجازه رو نمی دادم که بهش دست بزنم! آخه دستهای یه آدم کثیف نمی تونه بالهای یه پروانه رو لمس کنه!
روم نمیشد نگاش کنم؟نمی دونستم بهش چی بگم؟نمی دونستم چه جوری براش توضیح بدم که من دوست دارم و با این وجود کارایی می کنم که تو رو می رنجونه!!!
نمی دونستم!حال خودمو نمی دونستم!مات مات بودم!
دستمو آروم روی اون پارچه سفیدی که دور بدن مطهرش بود کشیدم!
داشتم یه چیزایی لمس می کردم!
یه استخون شکسته !!!یه جمجه نیمه شده!!!
.................
فقط تونستم بهش بگم
حلالم کن!خیلی شرمنده ام!
 دعای عرفه اونجا واقعا حال هوای دیگه ای داشت! جات خیلی خالی بود!!!به یادت بودم! 

                                   عرفه

به یادتون بودم!

درویش پا برهنه

[ خانه| آرشيو | پست الكترونيك ]

خانه
آرشيو
پست الكترونيك

درباره من!


دانشجوی معماری!علاقمند به عکاسی و گرافیک!


هستم يا نه؟


همراهان و دوستان درویش

!ببينين

وبلاگ خواهر گلم

مادر سرا

بغض هاي نترکيده

کشکول

سینیور زورو

پلاک جنگی

دکتر علی انجو 1

دکتر علی انجو

چايي خور حرفه‌اي

كفش

ماه نا تمام

بچه های کتاب

راحیل

!گاگووول

پائیز وحشی

عطر نماز

آوای بی صدا

راوی

(منتظران مهدي (عج

آقاي خامنه ي سلام

ياس كبود

کوچه های دل

غربت وحشي