هوييت آيينه - درويش پا برهنه!




۱۳۸۳/٤/۱٤

هوييت آيينه

 

ديشب كه توي آيينه نگاه كردم انگار اون تو يه دنياي ديگه بود.

همه اتاق تاريك بود ولي توي آيينه روشن بود؛يه دنياي سپيد سپيد؛انگار اون تو همه آدماش سپيد بودن،هم دلاشون هم ظاهراشون؛تازه دارم ميفهمم كه آيينه يعني چي؟

اينكه ميگن دلت مثل آيينه باشه يعني چي؟

خيلي جالبه ها آيينه روشنه و تنها و تنها روشنايي رو منعكس ميكنه !

اصلا تو ذاتش منعكس كردن سياهي نيست!نميتونه از عهدش خارجه!

چه با حال آيينه به هر كي كه پيشش مياد يه هديه ميده به منم داد!يه هديه كه توش هيچ ريايي نبود!ميدوني چي بود؟خودم ،خود خودم بود!بدون هيچ كم و كاستي ،هيچ ريا و اغراقي ، بهترين رفيق من آيينه شد ؛چون زيباييها رو همراه با زشتيها در كنار هم بدون هيچ كم و زيادي به من نشون داد .ازش ممنونم!

از اين به بعد تصميم گرفتم به همه دوستام يه آيينه هديه بدم مي دوني چرا؟

 

درویش پا برهنه

[ خانه| آرشيو | پست الكترونيك ]

خانه
آرشيو
پست الكترونيك

درباره من!


دانشجوی معماری!علاقمند به عکاسی و گرافیک!


هستم يا نه؟


همراهان و دوستان درویش

!ببينين

وبلاگ خواهر گلم

مادر سرا

بغض هاي نترکيده

کشکول

سینیور زورو

پلاک جنگی

دکتر علی انجو 1

دکتر علی انجو

چايي خور حرفه‌اي

كفش

ماه نا تمام

بچه های کتاب

راحیل

!گاگووول

پائیز وحشی

عطر نماز

آوای بی صدا

راوی

(منتظران مهدي (عج

آقاي خامنه ي سلام

ياس كبود

کوچه های دل

غربت وحشي