درويش پا برهنه!




۱۳۸٤/٤/٢٦

شهيد

ببينش مي شناسيش مي دونم

فكرشو بكن
بهترين روزهاي زندگيشو
بهترين دوران جوونيشو
همون روزهايي كه مي تونست مثل من و تو دانشگاه بره،‌درس بخونه!
ورزش كنه!
قد و قامتشو ديدي؟
ديدي هيكل چهار شونه اونو؟
ديدي صورت نوراني شو؟
ديدي عكسهاي اون روزايي كه مثل من و تو بود رو؟
سيماي زيبا شو ديدي؟
چيه دير شده؟نه نه اصلاً هم دير نيست! هيچ وقت دير نيست و دير هم نميشه !
براي ديدنشون، براي ياد كردنشون!
برا اينكه قدرشونو بدونيم
برا اينكه بدونيم كي بودن و چه كار كردن!
تو رو خدا يه كم فكر كن!
وقتي آقا بهشون اينجوري مي گن خودتون قضاوت كنين!
.......
خودتو بذار جاي اون!‌همين الان خودتو جاي اونا تصور كن!
كه افتادي روي تخت چند سال يه سال؟دو سال؟ده سال؟
...............
نه
نه عزيز من!
هفده سال..........
كم نيست به خدا!حسابشو بكن!
نه
نمي خواد حسابش كني
فقط براي يه دقيقه فكرشو بكن!
واي واي واي
واي بر من ! به خودمم ها!
به خدا به خودم هستم!
نه چرا به شما نگم!بهت هم بر خورد برخورد به من چه،حرف دلمه مي خوام بگم:
چيه به خدا دلمونو خوش كرديم به يه ظاهر مذهبي
به ريش بلند و به يه چادر مشكي
كاري به گناههاي گنده،گنده ندارم!
همين كوچيكاش!
شده وقتي مي خوايم غيبت كنيم، ياد محمد تقي بيافتيم و انجامش نديم؟
شده وقتي نمازمونو بي حوصله مي خونيم،سر سري برا رفع تكليف،‌يه لحظه به محمد تقي ها فكر كنيم وبه نماز خوندنشون؟
شده تا حالا مقايسه كنيم خلوتها مونو با خلوتهاي محمد تقي ها؟
شده تا حالا وقت گريه كردنمون،به دليل گريه خودمون و گريه ي اونا فكر كنيم؟
شده وقتي تو درس خوندنمون تنبلي مي كنيم ياد محمد تقي و اون چهره معصومش بيافتيم و تنبلي نكنيم؟
شده؟
خداييش شده؟
شده وقتي تو يه زمينه اي موفق ميشيم ياد اونا كنيم و ازشون تكشر كنيم؟
به جرأت مي گم هفتاد درصدتون جوابتون منفيه

مي دونم به شهدا سر ميزنين هر از گاهي
ولي خداييش مگه كم هستن مثل محمد تقي كه هنوز روي تخت بيمارستانها و آسايشگاهاشون هستن،‌ياد اونا هم هستيم؟
بهشون سر مي زنيم؟
هواشونو داريم؟
احترام شهدا رو كه هيچ احترام اينايي كه ممكنه چشممون تو چشمشون  توي همين دنيا بيافته رو داريم؟
هييييييي
تو رو خدا!بياين بيشتر ياد اونا باشيم.بيشتر عمل كنيم تا شعار بديم!
بياين به جاي اين همه چله هاي مختلف روزي يه چند دقيقه به هدف اينها فكر كنيم
بياين بيشتر فكر كنيم رو هدفشون!
بياين ببينيم جداً اينا چي داشتن كه شهيد شدن!
چي شد كه جانباز شدن؟
بخدا با هر شنبه دعا كردن و دست هم رو گرفتن نميشه شهيد شد!
بياين شعارو كنار بذاريم
از خدا بخوايم كه اين نعمت رو به ما بده كه حال اونها رو درك كنيم و يه ذره اون معرفت اونها رو داشته باشيم
ببخشين دلم بد جوري گرفته بود شرمنده

درویش پا برهنه

[ خانه| آرشيو | پست الكترونيك ]

خانه
آرشيو
پست الكترونيك

درباره من!


دانشجوی معماری!علاقمند به عکاسی و گرافیک!


هستم يا نه؟


همراهان و دوستان درویش

!ببينين

وبلاگ خواهر گلم

مادر سرا

بغض هاي نترکيده

کشکول

سینیور زورو

پلاک جنگی

دکتر علی انجو 1

دکتر علی انجو

چايي خور حرفه‌اي

كفش

ماه نا تمام

بچه های کتاب

راحیل

!گاگووول

پائیز وحشی

عطر نماز

آوای بی صدا

راوی

(منتظران مهدي (عج

آقاي خامنه ي سلام

ياس كبود

کوچه های دل

غربت وحشي